نقد لقمان مداین بر فیلم سینما متروپل: در سینما متروپل رضا کیانیان درد مردم و سینما را یکجا بیان کرد!

به گزارش آژانس خبری سینمادرام، لقمان مداین منتقد سینما طی نقدی اختصاصی به بررسی فیلم سینمامتروپل ساخته محمدعلی باشه آهنگر و تهیه کنندگی سید حامد حسینی پرداخت و نوشت: فیلم سینما متروپل در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر، به نمایش در آمد و نقدی که در ادامه می خوانید برای همان زمان است، فیلم عملا معلق بود تا امروز، پس از گذشت این همه مدت مدیران سینمایی فهمیدند که برخورد چکشی راه حل نیست! چه زمانی هم آمد، محتوایش چه شباهت دارد به این روزها که زمین و زمان و شاکله یک حاکمیت بند کرده به فیلمی موفق تا جلوی رفتنش به اسکار را بگیرد، همانطور که سعی کرد جلوی اکرانش را بگیرد، همانطور که تلاش کرد در جشنواره راهش ندهد، و همانطور که با بددلی قلم فروشانی را به خط کرد تا با بیان سیاه نوشته هایی تخریب آمیز بساط توقیفش را در کمیسیون فرهنگی مجلس رقم بزند.
سینمامتروپل فیلم ارزشمندی است، آمده تا بگوید ماموران ساواک گاهی در لباس مردم عادی به ساحت ملوکانه اهانت می کنند، به مسجد لولاگر حمله می کنند تا عواقب امر را گردن قشر مستضعف بیندازند، آمده تا از به ظاهر منتقدان سینما گله کند، همان هایی که هم قدرت دارند و هم جهل مرکب، آمده تا بگوید آنهایی که تندترین نقد ها را بیان می کنند تا جلوی اکران فیلمی را بگیرند ممکن است امنیتی باشند، آمده از سینما رکس بگوید، آمده از روحانیونی که هیچ درکی از سینما ندارند و در آن دخالت می کنند گله کند، که چرا چشمشان به وابستگان امنیتی است و نقش سیاهی لشکر آنها را بازی می کنند، آمده تا بگوید مردم نه از زمین امنیت دارند و نه از آسمان، آمده تا بگوید سینما زبان نزدیک کردن دو ملت است، حتی اگر دشمن باشند، آمده تا زاویه های متفاوت و متناقض نگاه به سینما را نشان دهد ، آمده از ممیزی ها گله کند ، آمده تا بگوید سینما با چه سختی هایی چراغش روشن مانده و تا امروز رسیده، آمده تا نشان دهد تحریم سینما گزینه اول سانسورچیان بوده و هنردوستان با خون دل چراغش را روشن نگاه داشتند، آمده تا به مسئولان امر بگوید ما همه فهمیدیم سر کار هستیم بگویید که می خواهید سینما را تعطیل کنید، می‌خواهد بگوید آنچه در وسط محاصره صدایش بیشتر از توپ و تفنگ به گوش دنیا می رسد سینمای آن کشور است، یعنی قدرت فرهنگ از هر چیز نافذتر است، مثل وقتی که دیدیم کاخ سفید حسینیه نشد اما سفره هفت سین در کاخ سفید پهن شد و در نهایت می گوید که سینما متروپل را صدام نتوانست از بین ببرد، نتوانست به افراد داخلش صدمه بزند اما مسئولان جاهل توانستند.

فیلم علی رغم ایده خوبی که دارد در فیلمنامه دچار ضعف است، عطف بندی و اوج ندارد، قهرمان و ضد قهرمانش ناقص است، خرده پیرنگ هایش مناسب اما پیرنگ اصلی بسیار شلخته است، کشش ندارد، خط خود را گم می کند، کاشت، داشت و برداشت ها رعایت نشده، دقایق ابتدایی اش جذاب نیست اما عنصر ارتباطی، تعلیق و دیالوگ پردازی اش خوب است، روان شناسی شخصیت دارد، کاراکتر ضد ارزشی دارد که به مرور تبدیل به ارزش می شود و مهمتر از همه فیلم دارای پیام های ظریفی است که با طنز خوب بیان شده و موقعیت های احساسی خود را تقویت کرده است.

کارگردانی فیلم در محل استقرار دوربین و حرکت آن دچار ضعف است، اندازه تصاویر و زوایای دوربین مشکل دارد، سکانس اضافی زیاد دارد و در کنار پلان هایی که درست چینش نشده شاهد کند شدن ریتم فیلم هستیم، تصاویر تکراری زیاد دارد و فیلمنامه را چکش کاری نکرده است با این حال پلان های احساسی و طنز خوبی گرفته، ابتکار در تصویر برداری داشته و نور و صداهای لازم در صحنه را به خوبی می شناخته است.

صدا و تدوین مشکلات جدی داشتند اما گفته شد که این فیلم بخاطر جشنواره مجبور شده خود را هرطور شده به اکران برساند و امیدوارم برخی بی نظمی ها به همان علت باشند و ضعف های آن برای اکران مردمی گرفته شود.
طراحی صحنه و لباس مناسب بود، گریم ها خوب بود، موسیقی و اصلاح رنگ و نور استاندارد نیز داشت.
هنر نقش آفرینان فیلم عالی است، هیچ ضعفی در آنان نمی بینید، درخشان وارد می شوند، خبری از انقباض جسمانی و صلبیت در کلام ندارند، به شخصیت خود بعد دادند و آن را شخصی کردند، خلاقیت داشتند، تجربه اولین بار آفریدند، از کلمات بیهوده استفاده نکردند، در صدایشان تاثیر صداقت و سادگی را حس می کنید، آوا، گویش و تلفظ واژه ها را به خوبی ادا می کنند، هیچ کدام در اجرا بیکار نیستند، میمیک صورتشان کم نظیر است، در نقش عمیق و پر مفهوم ظاهر می شوند و صدا و حرکاتشان منطبق با صحنه و متن است.

نقد و بررسی فنی و بررسی جزئیات را به زمان انتشار نسخه خانگی موکول خواهم کرد.
خدا قوت به کلیه عوامل فیلم.